سینماروزان/حامد مظفری: با صدور مجوز برای “دینامیت” که در بخشی از آن، بانوان پوستیژ به سر دیده می‌شوند، شاید استارتی خورده برای حل مشکل “کاناپه”؟
به‌گزارش سینماروزان کمدی “دینامیت” که به لطف داستانی مابین “اجاره نشینها” و “چارچنگولی” رونقی نسبی به سینماها داده با وجود همه ممیزی‌ها، توانسته سکانس پارتی خود را کم و بیش به واقعیت نزدیک کند.
در اغلب تصویرسازی‌های پارتی در سینما شاهد حضور زنان و دختران محجبه در نماهای داخلی هستیم که فرسنگها دور از واقعیت است ولی در “دینامیت” و در نماهای باز پارتی کلیدی داستان شاهد حضور بانوان پوستیژ به سر هستیم.
قرار دادن پوستیژ بر سر بازیگران زن گرچه تمهیدی تازه نیست و حتی در برخی سریالهای تلویزیونی برای بازسازی نماهای پیش از انقلابی به کار رفته ولی اینکه بتوان برای دوران معاصر و در نماهای داخلی نیز از آن سود جست، هنوز رسمیت نیافته.
پنج سال پیش کیانوش عیاری فیلم “کاناپه” را با محوریت تصویرگری تراژیک فقر یک شخصیت فرهنگی ساخت اما فيلمش به خاطر استفاده از پوستیژ برای بازیگران زن در نماهای داخلی، تا همین امروز توقیف مانده!
البته که حجم استفاده از بانوان پوستیژ به سر در “کاناپه” بسیار بیشتر از “دینامیت” بوده ولی آنچه در “کاناپه” مشهود بود استفاده از پوستیژ برای بالا بردن واقع‌گرایی اثر بود و نه عنصری محرک برای غلیان نیازهای درونی.
“دینامیت” پارتی خود را با بانوان پوستیژ‌دار نشان داد و اتفاقی هم نیفتاد، حالا نمایش “کاناپه” که برخلاف “دینامیت” به شدت تلخ و غم‌بار است مشکلی ایجاد می‌کند؟
تجربه نشان داده در حیطه فرهنگی، دولت‌های دست چپی، شعار می‌دهند و دولت‌های دست راستی، عمل و در این راستا شاید بتوان امیدوار بود با روی کار آمدن دولت سیدابراهیم رییسی مشکل “کاناپه” هم حل شود و این فیلم بتواند مجوز نمایش بگیرد؟
واقعن مساله هنر ما اینه؟؟
هنرمندان دارن از گشنگی
مسافرکشی میکنن
اونوقت سطح مشکلات پوستیژه؟