سینماروزان: علی نصیریان بازیگر قدیمی سینما و تلویزیون و تئاتر روی آنتن زنده رادیو ایران، ماجرای کرونا را مجالی کرد برای تاختن به سیاستمداران پرمدعایی که مدام پز خدمت میدهند ولی از مدیریت جامعه به هنگام انتشار یک ویروس هم ناکامند.
علی نصیریان درباره شرایط این روزها با وجود ویروس کرونا در “فرش بنفشه”رادیوایران اظهار کرد: این یک تجربه خیلی خوب بود تا تذکر و هشداری به انسان بدهد که این همه اِهِن و تُلُپ دارد، با این همه فناوری و اقتصاد و پول و زور و اسلحه های مدرن در مقابل یک ویروس از پا درمی آید و نمی داند چه کند. این ویروس را نمی شناسد و نمی داند با او چه معامله ای کند. طول می کشد تا آن را بشناسد و بتواند برای آن دوا و درمان پیدا کند. این موضوع خیلی عجیب و جالب است.
این بازیگر خطاب به سیاستمداران منفعت طلب پرمدعا یادآور شد: ما باید به خودمان یادآوری کنیم که خیلی هم دستمان پر نیست و بسیار آسیب پذیر هستیم و ممکن است با یک ویروس کلکمان کنده شود. در نتیجه این همه غرور و تکبر و فخرفروشی و زورگویی و قلدری و بزن و بهادری و کشتن همدیگر چه لزومی دارد؟ اکنون بشر در موقعیتی است که باید به یک همگرایی، همبستگی و دوستی برسد. تمام ملت ها باید از دشمنی و درگیری و خصومت دوری کنند. این یک هشدار برای ما است. ممکن است خود کره زمین هم مطمئن نباشد که چه اتفاقی خواهد افتاد. اصلا با کارهایی که بشر با کره زمین کرده انتهای کار نامعلوم است.
نصیریان ادامه داد: انسان ها در ماجرای کرونا با یکدیگر هم درد شده اند و یک درد مشترک دارند. همه می خواهیم زنده باشیم و نمیریم. همه از این ویروس لطمه می خورند و این باید برای ما آموزنده باشد که آقاجان ما که در چنین موقعیت هایی همدیگر را می پاییم، روسیه به آمریکا مسائل بهداشتی می فرستد یا امریکا می خواهد برای ایران وسایل بفرستد فقط در این زمان نباشد، وقتی چنین مسائلی نیست و در دوران صلح و آرامش هم با یکدیگر دوست باشیم. فرهنگ و هنر و مسائل معنوی برای همین است.
این بازیگر پیشکسوت در پاسخ به اینکه آیا پس از اتمام ماجرای کرونا، این روزها و عبرتی که باید بگیریم یادمان می ماند، تاکید کرد: اشکال کار ما همین است. بشر فراموشکار است، همانطور که مرگ را فراموش می کند. همسرش، پدرش را در گور میگذارد و می بیند اما باز هم سر خانه اول برمی گردد.
وی تصریح کرد: می خواهم با این ملت نازنین و عزیزی که این همه صدمه خوردند همدردی کنم. مردمی که با مسائل اقتصادی، گرانی، کمبودها و نقصان هایی که بوده دست و پنجه نرم کرده اند. این مرض هم که آمده با از دست دادن کار و خانه نشینی مواجه شده و دارند تحمل می کنند. من به این انسان ها تعظیم و با آنها همدردی می کنم.
