سینماروزان: نقش فروشی و دریافت پول در قبال تخصیص نقش، کار تهیه‌کنندگان حق‌العمل کار است یعنی جماعتی که حتی یک ریال سرمایه برای تولید نمی‌گذارند و فقط کارت خود را اجاره می‌دهند.
#حسین_فرحبخش تهیه‌کننده باسابقه سینما با بیان مطلب فوق به روزنامه فرهیختگان گفت: اگر تهیه‌کننده و کارگردان به معنای واقعی کلمه و حرفه‌ای این کار باشد، محال است دست به چنین کارهایی بزند و تقش بفروشد ولی اگر به سراغ تهیه‌کننده‌نما و کارگردان‌نما برویم، بله، امکان هر کاری از این آدم‌ها وجود دارد.
کارگردان #زندگی_خصوصی ادامه داد: من در چهل سال فعالیت حرفه‌ای در سینمای ایران، تاکنون کسی را ندیده‌ام که پول بدهد یا با روابط، وارد سینما شود و بتواند موفق باشد. عمده این قبیل آدم‌ها، یک فیلم کار میکنند و بعد فراموش می‌شوند و کار دیگری به آنها پیشنهاد نمی‌شود؛ چراکه بازیگری، ترکیبی از تئوری و تجربه است و به فرموده امام‌علی(ع)، تجربه توام با مطالعه و کسب دانش، بالاتر از علم است.
تهیه‌کننده #کما و #آواز_قو در پاسخ به این پرسش که پس ادعاهای مبتنی بر رشوه‌گرفتن برخی کارگردانان و تهیه‌کنندگان از علاقه‌مندان به بازیگری، چه معنایی دارد، گفت: احتمالا منظور ، متوجه تهیه‌کنندگان حق‌العمل‌کار است که پدر سینما را درآورده‌اند. این تهیه‌کنندگان، از هیچ زدوبند و سرمایه‌ای دریغ نمی‌کنند و کار را به‌جایی رسانده‌اند که در شرایط فعلی، این آدم‌ها بیشتر مشغول به کار هستند تا تهیه‌کنندگان واقعی.
وی افزود: وقتی سرمایه سرگردان به دست این تهیه‌کنندگان حق‌العمل کار می‌رسد، به شکلی غیرحرفه‌ای عمل میکنند و کار را به جایی رسانده‌اند که اکنون پنجاه درصد گرانی سینما معطوف به فعالیت و نوع رفتار تهیه‌کنندگان حق‌العمل‌کار است که برای به دست آوردن پول، تن به هر کاری می‌دهند.
فرحبخش در پاسخ به ادعاهایی درمورد صدور کارت تهیه‌کنندگی برای برخی افراد بی‌رزومه مکفی با دریافت مبالغ مالی گفت: من بعید می‌دانم چنین اتفاقی در صنف تهیه‌کنندگان رخ داده باشد. درمورد جامعه صنفی تهیه‌کنندگان که با صراحت و قدرت اعلام می‌کنم حتی یک مورد از این موارد اتفاق نیفتاده و نخواهد افتاد. درمورد تشکل‌های دیگر تهیه‌کنندگی نیز بسیار بعید می‌دانم دست به چنین کارهایی بزنند.
