سینماروزان: در حالی که بخش عمده آثار حاضر در جشنواره امسال فجر متاثر از غلبه فیلمهای ارگانی-هنروتجربه است و بخشی از آثار کنشمند به دلیل لحن انتقادی از جشنواره کنار گذاشته شده اند یک روزنامه اصولگرا به انتقاد از نبود کف جامعه در محصولات سینمایی اخیر پرداخته است.
روزنامه “فرهیختگان” با نقد نگاه خنثای سینمای شبه روشنفکرانه نوشت: در مورد مسائل و دغدغه‌هایی که سینمای روشنفکری ایران مطرح می‌کند، مهم‌ترین و چالش‌برانگیزترین بحث این است که چه لایه‌هایی از اجتماع و کدام طبقه، وقت و حوصله پرداختن به هرکدام از این موضوعات دارد و علاقه‌مند است جزئیات آن را بررسی کند.
این رسانه با اشاره به آثاری همچون “احتمال باران اسیدی” و “بنفشه آفریقایی” نوشت: یک انسان افسرده و مردم‌گریز، از پنجره آپارتمانش در شهرک غرب تهران به تنهایی بی‌منتهای بشریت نگاه می‌کند، یک زن میانسال، شوهر سابق خود را به خانه‌اش آورده تا همراه همسر فعلی‌اش از او مراقبت کند و این شوهر سابق کسی است که به او خیانت شده بود و… اینها چند نمونه از دغدغه‌های مطرح شده در سینمای روشنفکری ایران طی سالهای اخیر است.
“فرهیختگان” با انتقاد از خلأ وجود کف جامعه در سینما و جشنواره نوشت: می‌شود یک لحظه چهره مردم سیل‌زده شمال کشور، مردم غبارزده جنوب کشور و کسانی که در فلات مرکزی ایران دچار بحران بی‌آبی شده‌اند را تصور کرد که این فیلم‌ها به‌عنوان بیان‌کننده دغدغه‌های عمومی اجتماع ایران برایشان نشان داده می‌شود. می‌توان جوانی را در پایتخت تصور کرد که با مدرک لیسانس پیک موتوری شده و پیرمردی را جلوی چشم قرار داد که در کردستان کولبری می‌کند یا کشاورز بلوچ را پیش نظر آورد که تا دیروز درگیر بی‌آبی بوده و امروز خانه و کاشانه‌اش را سیل برده و دنبال این امید می‌گردد که کسی دستش را بگیرد تا از دامنه این بلا بلند شود.آنها به بعضی از این دغدغه‌هایی که سینمای ایران مطرح می‌کند چه می‌گویند؟ آیا آنها با تماشای کمدی‌های بفروش سینمای ایران قادر هستند که از دنیای پرمصیبت‌شان حتی لحظاتی فارغ شوند و اگر پای تماشای یک سری از فیلمهای روشنفکری سینمای ایران بنشینند، این احساس رضایت به آنها دست خواهد داد که دغدغه‌هایشان بیان شده است؟
این رسانه تاکید کرد: از رهگذر این پرسش‌هاست که می‌شود به دلیل فاصله ایجاد شده بین سینمای ایران و عموم جامعه پی برد. بخش عمده‌ای از سینمای ایران در سالهای متمادی اخیر، راهی را پیموده که امروز متعلق به یک طیف فکری به‌خصوص و یک طبقه اجتماعی خاص است. برای همه نیست. حالا نوبت سقوط این فواره در نقطه اوج آن فرارسیده و نوبت دیگران است که صدایشان در سینمای ایران شنیده شود!!
لابد فرهیختگان میخواد بعدا نتیجه بگیره فیلم حاتمی کیا که دخول کرده در جشنواره پاسخی به همین نیازه ولی فیلم حاتمی کیا فقط یک فیلمه از ۳۲ که میشه ۳ از ۱۰۰
جسارتا میشه ۱ از ۲۸
چون ۴ تا فیلم اولی مستقیم اومده مسابقه
پس میشه زیر ۳درصد