سینماروزان/مهدی موسویتبار: سیاست صداوسیما در یکدهه اخیر، ساختن سریالهای بیشتر- و نه بهتر- شده است.
به گزارش سینماروزان و به نقل از روزنامه فرهیختگان، نکته مهم در این بین حضور تهیهکنندگان تلویزیونی بهعنوان بازوی اصلی این خط تولید است. تهیهکنندگانی که بررسیها نشان میدهد تعداد و تنوعشان از تعداد انگشتان دو دست بیشتر نیست…
شفیعی با سیزده سریال در صدر
صدرنشین فهرست روزنامه فرهیختگان از تهیهکنندگان پرکار، یک تهیهکننده جوان بهنام محمدرضا شفیعی است که کارش را از سال 1383 آغاز کرده و در دهه اخیر و بهجز فیلمهای سینمایی یا تلویزیونیاش، 13 سریال برای تلویزیون تهیه کرده است. در این 13 اثر، سریالهای پرطرفدار، موفق یا جذابی مانند «شیدایی»، «کیمیا» و «برادرجان» هم دیده میشوند و جالب است بدانید «کیمیا» 110 قسمت بوده و خودش به اندازه چهار پنج سریال کار برده است و این یعنی شفیعی درسال از یک کار بیشتر هم داشته و بدون استراحت برای مخاطبان تلویزیون کار کرده است. باید به او خدا قوت گفت که در این 10سال سه مدیر سازمان را دیده و مدیران مختلف در راس شبکههای یک تا سه را دیده و آنقدر انعطاف داشته که با همه آنها کار کرده و ظاهرا مشکلی هم نبوده است.
عیال مقدم با ۱۱ سریال در رده دوم
نفر دوم این فهرست یک خانم است؛ الهام غفوری، همسر سیروس مقدم که در یک دهه اخیر، 11 سریال شوهرش را تهیه کرده و بیش از 50 درصد از این تعداد به «پایتخت»ها تعلق دارد. آمار قابلتوجهی است از یک زوج در تاریخ تلویزیون ایران که در یکدهه اخیر پیش آمده است. اگر طرفدار وفای زنها هستید بهتر است این را بدانید که در یکدهه اخیر، سیروس مقدم با تهیهکننده دیگری «بچههای نسبتا بد» را ساخته، اما الهام غفوری با کارگردان دیگری همکاری نکرده است.
سعدی با شش سریال
سعید سعدی از فعالان سینما، بهلطف چهار فصل «بچه مهندس» در این لیست قرار دارد. «نجلا» و «گشت ویژه» از دیگر آثار او برای تلویزیون هستند. از رده سوم به بعد به «پنجتایی»ها اختصاص دارد.
مدیر سابق با پنج سریال
تهیهکنندگانی که در دهه نود 5 سریال برای تلویزیون ساختهاند و اتفاقا یکی از آنها که مهدی فرجی باشد، پیش از این مدیر شبکه یک سیما هم بوده است. فرجی با تکیه بر سه فصل «نون. خ» در این رتبهبندی قرار گرفته و در سال گذشته سریال ضعیف «صفر بیست و یک» را از شبکه سه سیما داشت و چند سال قبل هم «لژیونر» را ساخته بود.
یک ۵سریاله دیگر
زینب تقوایی 33 ساله هم 5 سریال را در دهه اخیر برای تلویزیون ساخته است که سهمی از این سریسازیها ندارد و اتفاقا «دودکش»اش بارها و بارها از شبکههای مختلف تکرار شده است. جالب است بدانید او در 25 سالگی این سریال را تهیه کرده بود.
باز هم ۵سریاله
آرمان زرینکوب دیگر نفر مشترک دسته «پنجتایی»ها است؛ کسی که با «ستایش» مشهور شد و این روزها سریال بهشدت ضعیف «یاور» را از شبکه سه در حال پخش دارد و سال گذشته هم «بوم و بانو» را داشت. زرینکوب در این 10سال اخیر دو فصل از ستایش را ساخته است و پیش از این هم «ماه و پلنگ» را ساخته بود. نکته جالب درباره سریالهای زرینکوب این است که در اکثر آنها داریوش ارجمند حضور داشته است.
نیروهای تازه را وارد کنید
شاید با عنوان سلاطین سریالسازی موافق نباشید، اما شما به کسانی که بیش از 50 درصد سریالهای تلویزیون در 10 سال اخیر را ساختهاند چه میگویید؟ به کسی که 13 سریال در 10 سال ساخته چه میگویید؟ اینکه مجموع اینها چند قسمت شده است و چند دقیقه از آنتن تلویزیون را پر کردهاند هم مطلب دیگری است.
تلویزیون نیاز به پوستاندازی دارد. بهنظر نمیرسد که بهلحاظ مدیریتی کار دشواری باشد که مدیران رسانه ملی دایره بهکارگیری تهیهکنندگان را بزرگتر کنند تا قاب تلویزیون هم شاهد سازندگان و تیمهای تازه تولید شود و کمی هم نوبت استراحت تهیهکنندگان فعلی بیشتر شود. اصلا آن زمانی که در تلویزیون نیستند را بروند سینما کار کنند یا شبکه نمایش خانگی.
گسترده شدن این دایره به معرفی افراد تازهنفس و خلاق کمک میکند و گزینههای انتخابی سازمان را بیشتر میکند تا مبادا تن به اجبار بدهد یا تحتفشار یا ناز تهیهکنندگان قرار بگیرد. البته برخی کارشناسان معتقدند اگر سریالها ساخته و به شبکههای تلویزیونی فروخته شوند هم امکان رقابت بیشتر میشود و هم کیفیت، اولویت اصلی سازندگانش میشود.
