سینماژورنال: نشست بخش بین الملل جشنواره فیلم فجر امروز در حالی برگزار شد که بخش عمده نشست به صحبتهای علیرضا رضاداد دبیر جشنواره اختصاص داشت.
به گزارش سینماژورنال رضاداد در این نشست درباره دلایل جدایی بخش بین الملل از بخش ملی سخن گفت و اینکه الویت قرار گرفتن بخش ملی باعث مهجوریت بخش بین الملل در سالهای اخیر شده بود.
رضاداد درباره این گفت که بخش بین الملل فجر از امسال با تمرکز بر محصولات منطقه ای سینما آغاز به کار می کند و این توجه به سینمای کشورهای منطقه می تواند در سالهای بعد به عاملی برای افزایش اعتبار آن کمک کند.
دبیر جشنواره با ذکر تقسیم بندیهای بین الملل فجر به شاخه های رقابتی، غیررقابتی و مرور آثار از این گفت که بخش رقابتی خود به سه بخش سینمای سعادت، جلوه گاه شرق و هنروتجربه تقسیم می شود.
8 فیلم ایرانی در بین الملل
در هر یک از دو بخش سینمای سعادت و جلوه گاه شرق 11 فیلم خارجی و 3 فیلم ایرانی به نمایش درخواهند آمد و در بخش هنروتجربه نیز 12 فیلم خارجی و 2 فیلم ایرانی.
انتخاب فیلمهای ایرانی بین الملل فجر هم جالب صورت گرفته؛ دو فیلم “360 درجه” و “قندون جهیزیه” که نتوانسته بودند به جشنواره سی و سوم فجر راه یابند حالا به بخش بین الملل آمده اند و در کنار آنها نیز “خداحافظی طولانی”، “من دیگو مارادونا نیستم”، “اعترافات ذهن خطرناک من”، “در دنیای تو ساعت چند است”، “بدون مرز” و “مزار شریف” هم به نمایش درخواهند آمد.
از نیکی کریمی تا نگار جواهریان در تیم داوری
بین الملل فجر تیم داوری بین المللی دارد. داورانی از کشورهایی چون فرانسه، روسیه، هنگ کنگ، ترکیه، استرالیا، اندونزی، عراق، لبنان و ایتالیا بخشهای مختلف را داوری خواهند کرد.
از ایران نیز رضا میرکریمی، نیکی کریمی، مریلا زارعی، هنگامه قاضیانی، منوچهر محمدی و نگار جواهریان در تیم داوری حضور دارند.
بلیت فروشی برای سینماهای آزادی، خانه هنرمندان و موزه سینما
چنان که رضاداد شرح داد بین الملل فجر به مانند بخش ملی برای مخاطبان هم برگزار خواهد شد. پردیس آزادی، خانه هنرمندان و موزه سینما از جمله سالنهای درنظر گرفته شده برای مخاطبان عام هستند و بلیت فروشی برای فیلمها نیز به روال بخش ملی صورت خواهد گرفت.
در اواسط دهه هشتاد این شائبه ایجاد شد که ظرفیتهای بین المللی سینمای ایران تمام شده
به گزارش سینماژورنال یکی از جالبترین نکاتی که حین ارائه گزارش بین الملل فجر از سوی دبیر آن صورت گرفت وقتی بود که وی در حال توصیف تاریخچه ای از بخش بین الملل بود.
رضاداد از سالهای ابتدایی جشنواره فجر گفت که بخش بین الملل، غیررقابتی بود تا حضور سیف ا.. داد به عنوان معاون سینمایی که این بخش هم رقابتی شد و در نهایت سالهای بعد که این بخش کاملا در حاشیه بخش ملی قرار گرفت و کارکرد اصلی خود را از دست داد.
در این بین رضاداد گریزی هم زد به اواسط دهه هشتاد و ایجاد این شائبه در جامعه سینمایی که ظرفیتهای بین المللی سینمای ایران دیگر تمام شده است و نمی توان امیدی داشت به مطرح شدن در جامعه سینمایی جهان.
آیا با برگزاری مستقل بخش بین الملل اوضاع بهتر میشود؟
این گفته ها بیش از هر چیز ذهن را به سمت مدیران سینمایی دولت دهم و یازدهم می برد یعنی چهره هایی چون محمدرضا جعفری جلوه و جواد شمقدری که از نیمه دهه هشتاد تا ابتدای دهه نود سکان سینمایی کشور را در اختیار داشتند.
آیا منظور رضاداد نگاه این دو چهره و به ویژه شمقدری به جهانی شدن بود؟ یادمان نمی رود که در جشنواره های برگزارشده در دو دولت قبل تقریبا وجهه بین المللی از بین رفته بود و همه چیز در سایه بخش ملی برگزار میشد.
اشاره رضاداد به این نکته کاملا بموقع است اما آیا حالا و با برگزاری مستقل بخش بین الملل اوضاع بهتر خواهد شد؟ باید منتظر ماند و دید.
