سینماروزان: نامه 17 نفر از نمایندگان مجلس در نامه‌ای به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و درخواست توقف اکران دو فیلم «اکسیدان» و «مادر قلب اتمی» به بهانه آنچه توهین مسیحیان خوانده شده با واکنش علیرضا رحیمی نماینده تهران در مجلس مواجه شد.
به گزارش سینماروزان این نماینده با نگارش یادداشتی با اشاره به اینکه امضاء جمع کردن برای این نامه به بهانه مخالفت مراجع با آن بوده ضمن تشریح صحبتش با تهیه کننده «اکسیدان» پیرامون این ماجرا و دریافت این نکته که برخلاف ادعای آن 17 نفر، شورای پروانه نمایش ارشاد با «اکسیدان» به دلیل تبلیغ مسیحیت مشکل داشته طعنه ای هم زده به همکارانش که ای کاش وقت و انرژی خود را صرف حل مشکلات اقتصادی و معیشتی ملت می کردند.
متن یادداشت علیرضا رحیمی را بخوانید:
جمع کردن امضا از نمایندگان در صحن مجلس امر عادی و بعضاً همراه با حاشیه هایی است. امضاها علاوه بر طرح‌های قانونی و تذکرات و سؤال‌های رسمی نمایندگان، بعضا در قالب نامه به رییس جمهور یا مقامات عالی و بیانیه نمایندگان جمع آوری میشود. انگیزه واقعی جمع کنندگان امضاها و متولیان اصلی غالبا در آغاز امر آشکار نیست و با کمی درایت و تفحص قابل دسترسی و کشف است.
در حاشیه جلسه علنی چهارشنبه (١٤ تیر) یکی از نمایندگان متنی را در ضدیت با اکران فیلم اکسیدان تهیه کرده بود و با ادعای اینکه در این فیلم به دین مسیحیت اهانت شده، امضا جمع می‌کرد. از بنده هم درخواست امضا داشت که به او گفتم فیلم را ندیده‌ام و قضاوتی ندارم و امضا نکردم. در توضیح گفت که بعضی مراجع قم هم ناراحت شده اند از این اهانت.
همانجا با یکی از متولیان خوشنام سینما تماس گرفتم و توضیحی در باره اکسیدان خواستم، مشخص شد اتفاقا این فیلم در جهت تقریب ادیان تهیه و ساخته شده است. توضیحاتی دادند و پیشنهاد کرد با تهیه کننده آن هم صحبتی داشته باشم. به فاصله کمی با آقای منوچهر محمدی تهیهکننده فیلم تماس داشتم، توضیحات بیشتری با جزییات دادند که روشن شد اتفاقا تبلیغ مسیحیت و نمادهای آن مثل کشیش و کلیسا در این فیلم پررنگ و برجسته شده و به نوعی تبلیغ مسیحیت شده است. همین امر یکی از ایرادهای شورای نمایش برای صدور پروانه پخش بوده است؛ یعنی نقطه مقابل ادعای مطرح شده در نامه سرگردان در صحن مجلس. در نهایت این نامه با ۱۷ امضا به دفتر وزیر فرهنگ و ارشاد با درخواست توقف اکران ارسال شد.
صرف نظر از اینکه این روزها اولویت‌های مهم کشور و زندگی مردم چیست و اقدامات نمایندگان فردی و جمعی رسمی و غیر رسمی چقدر با واقعیت مشکلات و اولویت‌های مردم و کشور منطبق است این سوال مطرح است که چرا با وارونه کردن واقعیات برای مردم و کشور حاشیه سازی می‌کنیم؟ اگر همین وقت و انرژی صرف حل مشکلات و اولویت‌ها شود چه میزان ارزش افزوده در اقتصاد و معیشت مردم ایجاد میشود؟
آیا رأی مردم برای حضور ما در حاشیه‌هاست یا شهامت گام نهادن در متن مشکلات و چاره جویی برای آنها انتظار مردم امیدوار است؟ «اکسیدان» نیز مانند بقیه فیلم‌های زیر تیغ حاشیه به اندازه کافی ادله و مستندات در دفاع از محتوا و قالب و تاثیر بر مخاطب دارد و در این میان (و موارد مشابه) سکوت سازمان سینمایی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فضاهای وسیعتری در اختیار حاشیه سازان خواهد گذاشت.
