سینماژورنال: اولین تجربه سینمایی مسعود ده نمکی در ژانر مستند فیلمی بود به نام “فقر و فحشا”؛ فیلمی که در اوایل دهه هشتاد به صورت غیرمجاز در شبکه قاچاق محصولات ویدیویی منتشر شد.
به گزارش سینماژورنال “فقر و فحشا” که سعی داشت نقش فقر اقتصادی در شیوع فحشا را نشان دهد در آن هنگام که هنوز اینترنت این قدر متداول نشده بود و دانلودهای اینترنتی فراگیر نشده بود میلیونها نسخه به صورت سی.دی کپی شده و دست به دست شد.
بعد از فراگیری اینترنت نیز این فیلم از جمله آثاری بود که بصورت غیرمجاز در سایتهای آپلود فیلم برای دانلود قرار داده می شد با این حال صدور مجوز این فیلم حدودا یک دهه و اندی طول کشید.
نه دولت اصلاحات مجوز نمایش را داد و نه دولت احمدی نژاد
ده نمکی در همان زمان تولید “فقر و فحشا” برای دریافت مجوز فیلمش جهت عرضه در شبکه خانگی اقدام کرد اما فیلم به دلیل سوژه ملتهبش نتوانست از وزارت ارشاد دولت اصلاحات مجوز بگیرد. در هشت سالی که محمود احمدی نژاد سر کار بود نیز نه در وزارتخانه صفارهرندی و نه وزارتخانه محمد حسینی به این فیلم روی خوش نشان ندادند تا سال قبل که بالاخره وزارتخانه ارشاد علی جنتی مجوز پخش ویدیویی “فقر و فحشا” را صادر کرد.
کتاب “فقر و فحشا” نیز مجوز انتشار گسترده نگرفت
جالب است که تقریبا چند ماه بعد از انتشار غیرقانونی “فقر و فحشا” کتابی حاوی سلسله مقالاتی درباره فیلم و البته گفتگو با کارگردان آن نیز تهیه گردید اما این کتاب نیز در دولت احمدی نژاد مجوز انتشار گسترده نگرفت و فقط طبق یک قرارداد نانوشته با ده نمکی مقرر گردید کتاب با تیراژ محدود و صرفا جهت آرشیو شخصی عوامل گردآورنده منتشر شود!!!
پیوستن “فقر و فحشا” به جنبش سه فیلم با یک بلیت!!!
“فقر و فحشا” اما حالا و بعد از بیشتر از یک دهه که از تولیدش گذشته به صورت گسترده در شبکه خانگی توزیع شده است.
روش عرضه “فقر و فحشا” هم جالب است؛ این فیلم در کنار “کدام استقلال کدام پیروزی” دیگر مستندی که ده نمکی آن را ساخته و البته پشت صحنه “اخراجیها3” با دو دی.وی.دی در یک مجموعه و تنها با قیمت 4 هزار تومان به بازار عرضه شده است.
به این ترتیب مخاطبان تنها با صرف هزینه ای که برای یک فیلم می کنند می توانند دو مستند در نوع خود ملتهب و پشت صحنه یکی از کمدیهای پرفروش سالهای اخیر را به تماشا بنشینند.
افزایش نماهای شطرنجی
درباره مقایسه نسخه قانونی “فقر و فحشا” با نسخه قاچاق آن نیز اصلی ترین نکته ای که به چشم می خورد عدم ممیزی محسوس است و تقریبا تمامی نماهای نسخه زیرزمینی در نسخه مجاز هم وجود دارد با یک تفاوت!
تفاوت در افزایش حجم نماهای شطرنجی موجود در فیلم است. در نسخه اصلی فیلم هم برخی از نماها به دلیل رعایت آبروی اشخاص شطرنجی شده بود و در نسخه مجاز بر حجم این نماها افزوده شده است.
- پوستر “فقر و فحشا” در سطح شهر
ده نمکی: گفتمان عدالت خواهی همواره مخاطب دارد
یکی از نکاتی که درباره توزیع قانونی “فقر و فحشا” وجود دارد این است که بعد از گذشت یک دهه و اندی از تولید فیلم، آیا همچنان سوژه فیلم می تواند جذابیت زا باشد آن هم برای مخاطب دهه نودی که هر روز با ده ها عنوان فیلم برای انتخاب روبروست.
مسعود ده نمکی کارگردان “فقر و فحشا” در گفتگو با سینماژورنال در این باره بیان می دارد: “فقر و فحشا” از گفتمان عدالت خواهی سخن می گوید که همواره و در همه ادوار جایگاه خود را داشته است. سالها بعد از “فقر و فحشا” وقتی “دارا و ندار” را در مدیوم تلویزیون می ساختم نیز همین گفتمان عدالت خواهانه محور کار بود. حتی “رسوایی” نیز از چنین نگاهی برخوردار بود و همه این فیلمها نیز مخاطب خاص خود را داشتند.
ده نمکی تاکید می کند: گفتمانی که برپایه عدالت خواهی بنا شده مربوط به دولت خاص یا زمان خاصی نیست و اگر صادقانه بیان شود همه جا و در همه دورانها مخاطب خاص خود را دارد. “فقر و فحشا” می تواند برای آدمهای روزگار ما نیز جاذبه های خاص خود را داشته باشد چون محدود به زمان خاصی نیست و متکی است بر گفتمانی که حتی امروزه نیز می تواند کاربردی باشد.
یادداشت جدید بهروز افخمی در مورد تعبیر او از سینمای نفتی
افخمی صحبت های جنجالی در مورد نظارت دولت بر سینما و شخص ایوبی مطرح کرده است. گویا این صحبت ها در ادامه بحثش با امیر قادری باشه که آنا تازه منتشرش کرده است.
این هم لینک مطلب: http://www.ana.ir/news/36161