حرفهای #جمال_ساداتیان درباره اوضاع سینماها: بعد از انقلاب بسیاری از مراکز گردشگری بسته شد و تنها جاهایی که باقی ماند سینما، پارک و رستوران و.. بود!/شرایط اجتماعی اخیر باعث شده مردم دل و دماغ سینما رفتن نداشته باشند!/اکران فیلم خارجی با سانسور فراوان، فايده ندارد!/به‌جای بحث بر سر حمایت دولت، باید فیلم‌هایی برای اکران انتخاب شوند که می‌توانند به رونق گیشه کمک کنند!/در شرایط فعلی فیلم‌هایی با نقد اجتماعی یا رگه‌هایی از موضوعات سیاسی بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند!

سینماروزان/پرستو فرهادی: برای خارج کردن سینما از وضعیت فعلی باید فیلم‌هایی اکران شوند که بخشی از مکنونات ذهنی مردم را به تصویر می‌کشند.

سیدجمال ساداتیان تهیه‌کننده باسابقه با بیان مطلب فوق به خبرگزاری ایسنا گفت: به نظر من سینما یک مرکز گردشگری در ایران است، چرا که بعد از انقلاب بسیاری از مراکز گردشگری بسته شدند و تنها جاهایی که باقی ماندند سینما، تئاتر، موسیقی، پارک و رستوران بود و چیز دیگری نداریم. مردم هم که اغلب آپارتمان‌نشین شده‌اند و نیاز دارند هر از چندی برای دیداری خانوادگی دور هم جمع شوند و شاید یکی از جاهایی که هر بار بخواهد برای دورهم بودن انتخاب کنند، سینما باشد. جوان‌ها نیز معمولا برای دیدار و قرارهای دوستانه خود سینما را ممکن است انتخاب کنند بنابراین سینما بعد از انقلاب کارکرد بسیاری پیدا کرد اما نکته اینجاست که همین مردم وقتی می‌خواهند دور هم جمع شوند و ساعاتی را کنار هم بگذرانند باید فضایی درست شود که برای آن‌ها مطلوب باشد.

او افزود: سالن‌های جدیدی که در کشور ما ساخته شدند، بسیار مورد توجه قرار گرفته و مردم دیگر ترجیح می‌دهند در سالن های شیک و استاندارد حضور داشته باشند اما این هم مهم است که در این سالن‌ها چه فیلمی اکران شود، چون مردم برای سالن زیبای خالی که به سینما نمی‌آیند. بجز این، شرایط اجتماعی کشور روی سینما تاثیر می‌گذارد و ممکن است مردم دل و دماغ خیلی از کارها را نداشته باشند اما در کنار همه این قضایا، اگر فیلم‌هایی داشته باشیم که مورد توجه مردم قرار بگیرد به نظرم سینما می‌تواند از حالت فعلی خود خارج شود، همانطور که سال گذشته در اوج کرونا هم وقتی فیلم «دینامیت» اکران شد، علی‌رغم ناامیدی مسئولان و سینماگران، همین فیلم در آن مقطع توانست فروش خیلی خوبی داشته باشد.

مدیر سینماهای آستارا و قلهک و تیراژه۲، درباره اینکه آیا شرایط فعلی را با دوران کرونا می‌توان مقایسه کرد؟ گفت: این نکته را قبول دارم که مشابه نیستند اما تاکیدم براین است که وقتی فیلمی خوب باشد، می‌تواند مخاطب خود را پیدا کند. یعنی فیلمی باید اکران شود که سلایق مختلف جامعه بتواند علاقمندی‌های خود را در آن پیدا کند. من معتقدم اگر فیلم خوب داشته باشیم، سینما می‌تواند موتور خود را روشن کند، بخصوص در شرایط فعلی که فیلم‌هایی با نقد اجتماعی یا رگه‌هایی از موضوعات سیاسی بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند. اگر مردم بدانند یک فیلم بخشی از مکنونات ذهنی آن‌ها را به تصویر می کشد می‌تواند برایشان جذاب‌تر باشد.

ساداتیان درباره حمایت‌های مالی سازمان سینمایی برای اکران فیلم‌ها بیان کرد:‌ از جزئیات این موضوع اطلاعی ندارم ولی در زمان کرونا چند فیلم مشخص شدند که می‌توانستند به رونق سینما کمک کنند. قرار شد سوبسیدی به آن‌ها داده شود و یک حداقل گارانتی درنظر گرفته شود تا فیلم‌ها اکران شوند. در آن روزها «دینامیت» اکران شد و شکر خدا مورد استقبال مردم هم قرار گرفت. الان نباید بحث بر سر این باشد که دولت حمایت کند تا فیلم‌هایی که نمی‌توانند رنگ پرده را ببیند اکران شوند بلکه باید فیلم‌هایی انتخاب شوند که می‌توانند به رونق گیشه کمک کنند تا زودتر چرخه سینما فعال شود.

او در پایان درباره اکران فیلم خارجی برای رونق سینما با توجه به فیلم هندی‌ای که مدتی قبل از طریق موسسه پخش متبوعش خانه‌فیلم روی پرده سینماها اکران کرد، توضیح داد:‌ آن فیلم هندی اکران موفقی نداشت و اگر چه تمایل داریم نمایش فیلم خارجی را در سینما ادامه دهیم اما آیین‌نامه آن در وزارت ارشاد باید روشن‌تر شود. اگرچه در مورد فیلمی که ما اکران کردیم («خیرش، غرش آتش») وزارت ارشاد همکاری خوبی داشت ولی باید شرایط روشن‌تر شود که آیا می‌توانیم فیلم‌های روز را اکران کنیم؟ اگر این با این موضوع موافقت کنند باید سازوکارش نیز مشخص شود، چرا که به هر حال فیلم‌های خارجی مشخصاتی دارند که اگر بخواهیم همه بخش‌های آن را همانند فیلم‌های ایرانی کنیم و سانسور فراوان بر آن اعمال شود، زمان زیادی را باید صرف کنیم و آن موقع دیگر فایده‌ای ندارد، مخاطب یک ماه صبر می‌کند تا DVD فیلم بیاید و بدون سانسور آن را در خانه تماشا کند. بنابراین باید مشخص شود که با چه ساز و کاری فیلم خارجی را می‌خواهیم اکران کنیم تا مخاطب بخاطر دیدن آن به سینما بیاید.