سینماژورنال: این دیگر به یک ژست برای گروهی از فیلمسازان ما بدل شده است؛ اینکه صبح تا شب را در شبکه های اجتماعی به نقد حمایت دولت و ارگانهای دولتی از پروژه های مختلف می پردازند و از آن سو بمحض اینکه می خواهند فیلمی را بسازند سراغ همین حمایتها می روند.
به گزارش سینماژورنال اینکه فیلمسازی کاملا در خدمت مفاهیم ارائه شده از سوی ارگانهای دولتی فیلمسازی کند و البته به این واسطه شکرگذار این ارگانها باشد به مراتب بهتر از آن است که از یک طرف ارگانهای دولتی را بخاطر ریشه هایی که در سینما دوانده اند نقد کند و از آن طرف برای ساخت یک پروژه معمولی هم که شده دست به دامن این ارگانها شود.
نمی شود هم زنگی بود و هم رومی
این یک واقعیت است که نمی شود هم زنگی بود و هم رومی. سینماگری که ادعای فرهنگ سازی دارد هم باید تکلیفش را مشخص کند. اگر حمایت دولتی از سینما را بد و آفت می داند خودش هم نباید سراغ آن برود و اگر هم این حمایت را درست می داند چه بهتر که از بامدادان تا شامگاهان در صفحه اجتماعیش به نقد این گونه حمایتها نپردازد.
کارگردانی که حمایت دولتی را آفت می داند اما خود به دنبال حمایت دولتی است
داوود توحیدپرست کارگردانی که سه فیلم نه چندان مطرح “معصوم”، “نامزد آمریکایی من” و “شیرین قناری بود” را در کارنامه دارد و البته به عنوان دستیار کارگردان در “اخراجیها” کنار مسعود ده نمکی انجام وظیفه می کرد، از جمله چهره هایی است که در صفحه اجتماعیش تا می تواند به نقد حمایتهای هنگفت ارگانهای دولتی از برخی سینماگران می پردازد.
این کارگردان اغلب سعی می کند در قامت یک منتقد به سیاستهای ناعادلانه ارگانهای سینمایی در تخصیص بودجه به فیلمسازان اشاراتی داشته باشد که در برخی موارد این اشارات کاملا هم درست است اما…
اما مشکل اینجاست که همین کارگردان وقتی بنا می شود فیلم تازه اش که “جت” نام دارد را بسازد در صفحه اجتماعیش از این می گوید که “اگر بنیاد فارابی به وی وام دهد” این فیلم را کلید خواهد زد.
این طوری نمی شود فرهنگ سازی کرد
تناقض را می بینید؟ کارگردانی که باید در اجتماع فرهنگ سازی کند خود نقض گفته هایش را به رخ می کشد. از یک طرف حمایتهای دولتی از فیلمسازان را نقد می کند و تخصیص بیت المال به گروهی فیلمساز خاص را به چالش می کشد و از آن طرف از فارابی می خواهد به او کمک مالی کند.
البته که وقتی این تناقض از سوی مخاطبان این فیلمساز به چالش کشیده می شود او در پاسخ از این می گوید که “بنیاد فارابی طبق قانون باید به فیلمهای دارای پروانه ساخت وام دهد.”
تکلیف را مشخص کنیم بهتر است
اینکه وظیفه ای بر دوش فارابی گذاشته شده که از فیلمسازان حمایت کند موضوع بحث ما نیست.
بحث بر سر این است که اگر با نفس حمایتهای دولتی و شبه دولتی از سینما موافق هستیم دیگر مرتب با ژستهای شبه روشنفکرانه به نقد این حمایتها نپردازیم و اگر هم بناست به نقد بپردازیم رک و راست قید چنین حمایتهایی را بزنیم.
این تناقضهای رفتاری فقط و فقط اعتباری که سینمای ایران نزد گروهی از مخاطبان دارد را از بین خواهد برد پس بیشتر مراقب رفتارهایمان باشیم.
خیلی تابولیه همه این پستها کار خودته حامد. بعد اسم مستعار میزنی کلک؟؟ :))))