سینماژورنال: حسین مهکام فیلمنامه نویسی که پیشتر سابقه همکاری با کارگردانانی چون عبدالرضا کاهانی را در نگارش آثاری چون “آدم” و “هیچ” داشته است امسال با اولین فیلمش در قامت کارگردان یعنی “آزادی مشروط” در جشنواره فجر حضور داشت. فیلمی که ریتم کند ابتدایی اش باعث زدگی مخاطبان شد و البته که داوران بخش فیلم اولیها هم از این فیلم خوششان نیامد.
مهکام در تازه ترین گفتگویش که با بهنام شریفی در “اعتماد” انجام شده هم از خسرانی سخن برده که بواسطه قطع همکاری با کاهانی نصیبش شده و هم این مساله را فاش کرده که ایده اصلی “آزادی مشروط” برای کیانوش عیاری بوده است. سینماژورنال بخشهایی از گفته های مهکام را در ادامه ارائه داده است.
فضای فیلمنامه در زمان فیلمبرداری “خانه پدری” ایجاد شد
فضاي فيلمنامه “آزادی مشروط” حدود چهار سال پيش ايجاد شد. در زماني كه در پشت صحنه فيلم “خانه پدري” آقاي عياري حضور داشتم. به خواست خودم و پيشنهاد خانم بنياعتماد ميخواستم كتابي راجع به آقاي عياري بنويسم و اين مستلزم اين بود كه يك فيلم را در كنار ايشان باشم. در پشت صحنه فيلم “خانه پدري” با آقاي عياري صحبتهاي زيادي ميكرديم. به من گفتند كه ميخواهند سريالي با محوريت نوجوانان بزهكار بسازند. سريالي كه داستانهايي مجزا در هر قسمت در حد يك تلهفيلم ٩٠ دقيقهاي داشته باشد. خواستيم طرحهايي را اتود بزنيم و بعد از اتمام “خانه پدري” همسر خانم عياري فوت شدند و به خاطر احوالات آقاي عياري اين پروژه كنسل شد و در حد چند طرح ماند.
از عیاری اجازه گرفتم و یکی از طرحهایش را به فیلمنامه بدل کردم
من براي ساخت فيلم اولم چند طرح و فيلمنامه داشتم ولي به دليل تنوع لوكيشني اين فيلمنامه و به خاطر يك سري چالشهايي كه ميخواستم تجربه كنم از آقاي عياري اجازه گرفتم ويكي از آن طرحها را به فيلمنامه سينمايي تبديل كردم. فيلمنامه كنوني “آزادي مشروط” شايد حدود ١٠ درصد با طرح اوليه شباهت داشته باشد. فيلمنامه را نوشتم و چند بار بازنويسي انجام شد و به نسخه كنوني رسيد.
از قطع همکاریم با کاهانی احساس خسران میکنم
تجربه نگارش مشترك در سينماي ايران كم پيش ميآيد. من احساس خسران ميكنم كه آن همكاري{با عبدالرضا کاهانی} منتفي شد. مقطع همكاري با رضا كاهاني جزو بهترين مقاطع زندگي و كاري من بود. از رضا كاهاني چيزهاي خيلي زيادي آموختم و خودم را نسبت به او مديون ميدانم. ما همين الان هم دوستان خيلي خوبي هستيم و من كارهايم را به او نشان ميدهم و نظرش را جويا ميشوم.
من و کاهانی تضادها و چالشهای زیادی داشتیم
من و کاهانی به علت دوستيمان تصميم گرفتيم كه اصلا راجع به اين قطع همكاري صحبتي نكنيم و اجازه دهيد راجع به اين مساله حرفي نزنم. ممكن است كه سلايق كاري متفاوت باشد. ما هم مشتركات فراواني داشتيم و هم تضادها و چالشهاي زيادي كه اتفاقا باعث ادامه همكاري ما شد. من هم مثل كاهاني اين قيد را دارم كه راجع به اين مساله حرفي نزنم. مساله خاصي نبوده و تصميمي دو نفره بوده است.
