امید واهی بازگشایی سینماها بعد از ماه رمضان و مدیران سیلی‌خورده‌ای که گیج و منگ، دور خود می‌چرخند!

سینماروزان/محمد شاکری: سینماداران از اولین گروههایی بودند که با ورود کرونا به ایران، به‌جبر یا اختیار(؟) با تعطیلی سالن‌های سینما به کمک نظام بهداشت و درمان کشور آمدند و به‌دنبال آن بیانیه‌های پی در پی صنفی را شاهد بودیم که خواستار تعطیلی پروژه‌های سینمایی و تلویزیونی بودند.

نگاه غالب این تصمیم‌سازان این بوده که نهایت بعد از ماه رمضان داستان کرونا فروکش میکند و نتیجتا یک اکران نوروز از دست رفته است ولی زهی خیال باطل!

اگر حتی اوج فراگیری کرونا تا دو ماه دیگر باشد که امری محال است باز تا رسیدن واکسن و درمان قطعی کرونا حداقل دو سال زمان نیاز است! عقلای فرهنگ میخواهند دو سال سینما و تلویزیون را تعطیل کنند؟؟

همین الان که تازه در ماههای ابتدایی تعطیلی هستیم، فقر گسترده، طبقات و اقشار مرتبط هنری را زمین‌گیر و درمانده کرده است و کم نیستند صاحبان سینمایی که به‌تدریج در حال تسویه حساب با کارمندان خویشند!
با این حساب در صورت امتداد ماجرای کرونا، آیا میشود دو سال تعطیلی را به آنها تحمیل کرد؟؟

مثل مسئولان سینمایی در اتفاقات اخیر مثل کسی است که یک سیلی محکم خورده و همچنان دور خودش میچرخد و هر جفنگی را به زبان میاورد و بدون توجه به عواقب کار و دوراندیشی، سخنانی میگوید که یک ماه بعد نمیتواند از آن دفاع کند!

در بخش تولید محصول اگر کارخانجات و معادن، تولیدشان را قطع کردند شماهم ساخت و تولید آثار سینمایی و تلویزیونی را تعطیل کنید؛ آن هم در شرایط ویژه روانی و روحی مردم که تحت شکنجه قرنطینه‌های طولانی هستند و این آثار هنری است که فضای تنفسی برای آنها ایجاد میکند. پس به جای پاک کردن صورت مساله به فکر راه حل باشید.

سبک کردن تیم های تولید و عوامل پشت صحنه، بیرون آمدن از فضاهای بسته آپارتمانی و استفاده بیشتر از فضای باز از جمله راههایی است که علاوه بر کنترل نکات بهداشتی میتواند به ادامه روند تولید کمک کند.

بالاخره حتی پس از فروکش اوج کرونا هم نمیتوان سینماها را به یکباره به روال سابق برگرداند اما میشود تولیدات را به سوی شبکه های اینترنتی و سامانه‌های ویدیوی درخواستی( وی.او.دی‌ها) کشاند و اندکی زمان برای دست اندرکاران سینمایی خرید.
چرا با تعطیل کردن زیرمجموعه‌هایی از سینما که وظیفه‌ای جز توزیع پول برای تولید نداشته‌اند، بودجه‌ها را صرف خرید آثاری نمی‌کنند که به‌خاطر تعطیلی سینماها، اکرانشان به محاق رفته؟؟

به جز این چطور است که فروشگاههای زنجیره‌ای که اتفاقا برخی از آنها بلحاظ بهداشتی، تمیزتر از پردیسها نیستند و درعین حال ازدحام‌شان چند برابر سینماهاست، در تمام روزهای کرونایی برای یک ساعت هم بسته نماندند و هیچ بیانیه و اطلاعیه‌ای درباره احتمال شیوع کرونا از این طریق نیامد؟؟

پس باید سینماها را برای شرایط جدید آماده کرد. نصب دستگاه ضدعفونی کننده مراجعین در ورودی سینماها ، فروختن بلیط با صندلی‌های با فاصله و محدودیت در نفرات هر سالن و ضدعفونی کردن سالنها در بین سانس‌های اکران از جمله تمهیداتی است که میتوان با رعایت آنها، سینماها را دوباره گشود بخصوص که سینماهای ما به غیر از روزهایی خاص با ازدحام مواجه نیستند و همین امر، مدیریت چیدمان تماشاگر درون سالن را سهل می‌نماید.

آیا نمی‌توان از این فرصت تعطیلی سینما و تولید، در جهت تجهیز سینماها برای مقابله با شرایط تازه و همچنین مصرف بودجه‌های هنگفت تولید سینمایی جهت خرید رایت محصولات پشت خط اکران و روانه کردن آنها به سمت وی.او.دی‌ها بهره برد؟؟