۱۵۰۷۱۴۰۱

اظهارات علی سرابی بازیگر سرشناس تئاتر⇐از گلزار چیزهای زیادی یاد گرفتم!!!/آن حرف لیلا حاتمی اشتباه بود/نقشهای اصلی “خشکسالی…” براساس من و مهدی پاکدل نوشته شده بود/کارگردان “خشکسالی و دروغ” می گفت اگر به جز گلزار از بازیگر دیگری استفاده کند فیلمش از هنروتجربه سر درمی آورد!!!/نوروز آینده با “کلاه قرمزی” به تلویزیون می‌آیم/تلویزیون ایران از ۱۰-۱۵ سال قبل دیگر اثری نداشته که به رشد فکری مردم کمک کرده باشد/زمانی در تلویزیون سریال‌های “سلطان و شبان”، “روزی روزگاری” و “هزاردستان” داشتیم ولی الان هجویات است

سینماروزان: علی سرابی از جمله بازیگران شناخته شده تئاتر است که تجربیاتی اندک هم در حیطه بازیگری و هم بازیگردانی در سینما و تلویزیون دارد.

به گزارش سینماروزان سرابی این روزها فیلم “خشکسالی و دروغ” که اقتباسی از نمایشنامه ای به همین نام از محمد یعقوبی است را روی پرده دارد و در این فیلم در برابر محمدرضا گلزار استار سینمای تجاری ایران نقش آفرینی کرده است.

سرابی در گفتگویی تفصیلی که به بهانه این فیلم با “ایسنا” داشته نکات جالبی را درباره این همکاری، کیفیت محصول فعلی و وضعیت تلویزیون در سالهای اخیر بیان کرده و خبری را هم درباره “کلاه قرمزی” بیان کرده است.

بخشهای خواندنی گفته های سرابی را بخوانید.

نگاه کارگردان “خشکسالی…” تجاری بود

من هم ابتدا شنیدم که قرار بود از چهره‌های شاخص سینما {برای بازی در “خشکسالی و دروغ”}استفاده شود ولی اصرار و پافشاری شخص آقای یعقوبی (نویسنده) بود که من این نقش را بازی کنم. البته این را بگویم که بخش عمده‌ای از هنر به ویژه آنچه ما انجام می‌دهیم، شانس است. به نظرم کارگردان این فیلم می‌توانست از این موقعیت استفاده‌ی خیلی بهتری بکند ولی انگار بیشتر نگاه تجاری وجود داشته که به کار لطمه زد. با این حال آنچه پیش آمد یک قدم مثبت برای تئاتر است و کم و کاستی‌هایش را که کنار بگذاریم، این اتفاق خوبی است که یک اثر تئاتری به سینمایی تبدیل شده است و همیشه تأکید کرده‌ام که خوشحال می‌شوم اگر در هر جای این مملکت کاری برای تئاتر انجام می‌شود، در آن مشارکت داشته باشم.

نقش مقابل من از ابتدا برای مهدی پاکدل بود

من در {نسخه های نمایشی}«خشکسالی و دروغ» در میان آقایان با احمد مهرانفر،‌ پیمان معادی و مهدی پاکدل بازی کردم و با خانم‌ها هم باران کوثری، سحر دولت‌شاهی، رویا دعوتی و پگاه آهنگرانی. هر کدام یک جور برداشت از متن و یک جور آکسان داشتند و همه هم خوب بودند. آخرین همکاری در سینما هم با گروهی دیگر بود و یکی از تفاوت‌ها در نسخه سینمایی نبود فرصت کافی برای تمرین بود که این عزیزان وقتی به کار پیوستند وقت زیادی برای تمرین نداشتند. با این حال بازی‌های قابل قبول و خوبی از آقای گلزار و خانم آهنگرانی دیدیم و برای من تجربه خوبی بود که با آقای گلزار کار کردم چون ارتباط خوبی داشتیم و خیلی راحت با هم تمرین می‌کردیم، ولی اگر بخواهم در بین تئاتری‌ها مقایسه کنم با مهدی پاکدل خیلی روی صحنه راحت‌تر بودم، آن هم به این دلیل بود که طبق گفته یعقوبی. نقش‌ها را از همان اول براساس من و پاکدل نوشته بود و به نظرم آن نسخه‌ی اول خیلی درست بود.

از گلزار چیزهای زیادی یاد گرفتم

اگر قرار بود من انتخاب بازیگران را انجام دهم، هرگز این انتخاب‌ها را نداشتم. آن هم به چند دلیل، از جمله اینکه در سینما نمی‌توان به مخاطب دروغ گفت و همه چیز در پرده‌ی سینما خیلی واضح و صادقانه دیده می‌شود. مثلا شما می‌توانید باور کنید که گلزار و آهنگرانی خواهر و برادر باشند؟ البته این دلیل عامیانه است و از لحاظ سنی هم نمی‌توان او را انتخاب کرد، ولی به هر حال از نظر تهیه‌کننده و کارگردان، تبلیغات فیلم و بهتر دیده شدن آن این انتخاب صورت گرفت. تا جایی که خود کارگردان می‌گفت، اگر بجز گلزار کس دیگری انتخاب می‌شد (چون افراد دیگری را در نظر داشتند)، این فیلم به احتمال زیاد در گروه هنر و تجربه اکران می‌شد و از این نقطه نظر کارگردان کاملا درست می‌گوید یعنی در مناسبات اکران و سینمادارها ممکن بود چنین اتفاقی بیفتد. با این حال تمام این‌ها را در حالی می‌گویم که بسیار راضی هستم از اینکه آقای گلزار در فیلم بازی کرد. از او چیزهای زیادی یاد گرفتم، چون در سینما بسیار مسلط است و خیلی خوب دوربین و قاب‌ها را می‌شناسد.

نوروز آینده با کلاه قرمزی می آیم

قطعا دلم برای آن مجموعه{گابی/عروسک مجموعه‌ی کلاه قرمزی} و آن عروسک تنگ شده است. البته در آخرین بار یک عروسک دیگر را هم صداسازی کردم که «قوچی» نام داشت ولی خیلی جدی و زیاد معرفی نشد. با این حال احتمالا نوروز سال آینده با این مجموعه باز هم همکاری دارم. اما به طور کلی ترجیح می‌دهم تئاترم را کار کنم مخصوصا اینکه درآمد خیلی خوبی هم از تئاتر درمی‌آورم و در کنار آن معروفیت زیادی نیز به دست آورده‌ام.

الان تلویزیون پر شده از هجویات

تلویزیون ایران از ۱۰-۱۵ سال قبل دیگر اثری نداشته که به رشد فکری مردم کمک کرده باشد. در حالی که نمونه‌های شبکه‌ی نمایش خانگی باز قابل قبول‌تر است و اوج آن به «شهرزاد» می‌رسد که همان هم نمونه‌های خوبی در میان سریال‌های ترکیه‌ای دارد.

ما زمانی در تلویزیون سریال‌های «سلطان و شبان»، «روزی روزگاری» و «هزاردستان» داشتیم ولی الان هجویات است. خودم هم دو سریال کار بازی کردم که اصلا اشتباه کردم. من دنبال این نیستم که شناخته شوم، هر چند می‌دانم هر کس که سراغ بازیگری می‌رود دنبال دیده شدن است، ولی این که از چه راهی باشد مهم است و من از طریق تئاتر دیده شده‌ام و قشر روشنفکری که تئاتر می‌بینید مرا خوب می‌شناسد، همین برایم کفایت می‌کند.

سینما هنر تدوین است و تئاتر هنر بازیگر

به نظر من آن حرف{لیلا حاتمی که بازی در سینما را بالاتر از تئاتر می‌داند} اشتباه بود. در همه جای دنیا این طور است که در بازیگری تئاتر اتفاق هنری بیشتری رخ می‌دهد تا در سینما. مصداقش هم همان جمله‌ی هیچکاک است که می‌گوید؛ «سینما هنر تدوین است و اصلا بازیگر مهم نیست که چه می‌کند.» حتی اگر بهترین بازیگران دنیا را بررسی کنیم در کارنامه‌ی کاری آن‌ها فیلم‌هایی به شدت بد هم دیده می‌شود و وقتی اسم کارگردان را ببینید متوجه می‌شوید که چرا این اتفاق افتاده است. سینما، تکنیک است ولی در تئاتر فقط خودتان روی صحنه هستید و کسی نمی‌تواند به بازیگر کمک کند. با تمام این حرف‌ها اگر نقش خوبی در سینما پیشنهاد شود حتما قبول می‌کنم، چون بازیگر باید بتواند مدیوم‌های مختلف را بازی و تجربه کند.

image_print
تاريخ انتشار: یکشنبه ۹ آبان ۱۳۹۵ - ۱۲:۵۰
لینک کوتاه: https://www.cinemajournal.ir/?p=30388

بعدش؟

مطالب مرتبط

بی‌پرده با مخاطبین

ارسال نظر

*

code