چرا علیرضا داوودنژاد گزینهی بهتری برای مدیریت سینماست؟/رضا اورنگ منتقد باسابقه روی آنتن زنده مطرح کرد
سینماروزان: در سینمایی که سودش در تولید است و نه اکران، انتظار ارائه فیلم متفاوت به مراتب سخت تر از قبل است. الان نزدیک به هزار سالن داریم ولی توزیع فروش همچنان در اختیار همان چند فیلم خاص است یعنی قبلا هم کمدی ها و یکی دو فیلم غیرکمدی خاص میفروختند و الان هم همین است.
رضا اورنگ منتقد و مدرس باسابقه سینما با بیان مطلب فوق در برنامه رادیویی چراغ با اجرای امیرعباس صباغ گفت: در ظاهر بالای ۴۰۰ تهیه کننده داریم ولی فقط سرمایهگذاران خاص که بعضا کارت تهیهکنندگی هم خریده اند(!! )کار میکنند. دلیل هم دارد؛ ریشه اش همان انحصاری کردن فضا با ورود انبوه تولیدات ارگانی است به عبارت بهتر مدیران ارگانی بودند که سینما را از رقابت درآورده و کاملا ورشکسته کردند.
او افزود: حالا دیگر حتی پنج نفر تهیهکننده نمانده اند که از خود سینما دخل و خرج کنند. ورود بی رویه پول ارگانی و شبهارگانی است که باعث میشود فلان بازیگر هرچقدر خواست بگیرد و طبیعی است وقتی پول از جیب تهیه کننده نمیرود و خود تهیهکننده هم دستمزد میگیرد، طرف برایش مهم نیست ضابطه ای برای کف و سقف دستمزد بگیرد.
رضا اورنگ با تأکید بر استفاده از سینماگران جهت مدیریت سینمایی گفت: باید سینماگران باتجربه سینما را بچرخانند و نه مدیران منتسب به جریانات سیاسی. ما باید سرمایه ملی و انسانی سینما را حفظ کنیم. مثلا علیرضا داوودنژاد اولین سینماگری بود که بعد از شهادت رهبر پیام داد و گفت شهید برای دشمن، خطرناک تر از قهرمان است و شجاعانه از ایران و ایرانی دفاع کرد.
اورنگ افزود: چرا حتی بعد از دو جنگ تمامعیار باز درگیر افراد تکراری در مدیریت سینما هستیم؟ چرا همین علیرضا داوودنژاد که سینماگری متخصص و مومن به ایران است و سینمای قبل و بعد از انقلاب را درک کرده نباید دبیر جشنواره فیلم فجر باشد. اتفاقا یک سینماگر مدیر بهتری برای سینماست و آن هم سینماگری که پای ایران ایستاده است. نه فقط دبیری فجر که مدیریت سینمای ایران هم باید به سینماگران مجرب و ملیگرا مثل داوودنژاد برسد نه افراد بی علقه که مدتها گذشت تا توییتی دوپهلو علیه تجاوزگر بزنند.