سینماروزان: نقد و نظر و ارائه تحلیل درباره اتفاقات مختلف فرهنگی نه تنها امری مذموم نیست که مقوله‌ایست کاملا پیش‌نیاز رونق فرهنگی و نه فقط محصولات فرهنگی، بی‌نیاز از نقد نیستند بلکه ساختار مدیریت فرهنگی نیز باید دائما مورد نقد و کنکاش قرار گیرد.

به تازگی سیدرضا اورنگ از پیشکسوتان مطبوعات و بانیان راه اندازی روزنامه‌هایی مثل بانی‌فیلم، آریا و آفرینش و…، نقدی کاملا معمولی درباره روال انتخاب مدیر در جشنواره جهانی فجر مطرح کرده بود که متاسفانه نه با واکنش دبیرخانه جشنواره، که با توهین‌های قوم و خویش یکی از دست‌اندرکاران جشنواره مواجه شد.

اینکه ماهها پس از جدایی بین الملل از جشنواره اصلی فجر، همچنان محل استقرار جشنواره مشخص نیست و حتی جلسه ی روسای سینما با معاونان مناطق آزاد، به جایی نرسید و اجازه‌ی برگزاری در کیش یا قشم اعطا نشد، خودش بزرگترین دلیل است بر عجولانه بودن تصمیمِ دوتکه کردن جشنواره‌ اما آنچه محل بحث است چرایی اهانت به منتقدانِ چنین تصمیم عجولانه‌ای است؟؟

وقتی مسعود پزشکیان رییس دولت چهاردهم‌ خودش بزرگترین منتقد ساختار فربه دولتی است و اذعان دارد چون کارمندان دولتی حتی روزی پنج ساعت کار مفید ندارند ساعت کار آنها را ۹ تا ۱۳ کرده، پس چرا نقدی کاملا بر مدار به همین سیستم کم‌کار دولتی باید با دشنام مواجه گردد؟؟

جشنواره جهانی فجر خیلی ساده و محترمانه می‌توانست جوابیه‌ای خطاب به این منتقد پیشکسوت بفرستد و به نقد او پاسخ دهد ولی جوابیه رسمی ساطع نمی‌گردد و پیامک هایی منتشر میشود حاوی توهین وابستگانِ یک دست‌اندرکار به منتقد! چرا؟

کافی نیست راه دوری برویم در همین ساختار سینمایی فعلی، جشنواره اصلی فجر را مرور کنیم که دوره ۴۳ آن آماج نقد و تحلیل و تندترین کامنت‌ها بود ولی منوچهر شاهسواری دبیر آن و مسعود نجفی مدیر روابط عمومی آن، جز با مدارا با منتقدان گپ نزدند.
یا جشنواره کودک چه حالا و چه قبلتر اغلب آماج نقد بوده اما چه مدیر روابط عمومی قبلی این جشنواره-مصطفی محمودی و چه مدیر روابط عمومی فعلی جشنواره-محمدصادق لواسانی- رواداری را پیشه ساختند.
در ساختار قبلی سازمان سینمایی نیز محمد خزاعی رییس سازمان و یزدان عشیری مدیر روابط عمومی، حتی در کوران بیانیه‌نویسی‌های پسامهسا باز تندترین نقدها را جز با لبخند و نهایتا جوابیه پاسخ نگفتند.

دلیل تفاوت رفتاری فقط در یک چیز است؟ آنها که صبوری پیشه می‌کنند باتجربه هستند و اینهایی که زود داغ می‌کنند، کم یا بی‌تجربه!
امیدواریم رائد فریدزاده رییس سازمان سینمایی و روح‌الله حسینی دبیر بین‌الملل فجر هرچه زودتر اعلام برائت کنند از رفتار این کم‌تجربگان.

سینماروزان: بروز کرونا و تعطیلی سینماها موجب شد سینمای ایران به‌مانند کودکی که فقط آب‌بازی را یاد گرفته و نه شنا، به ناگاه پرتاب شود در استخر عمیق اکران آنلاین و نتیجه این پرتاب هم که شکست اغلب آثاری است که روانه اکران آنلاین شده‌اند.

اینکه چرا اکران آنلاین به نتیجه نرسید موضوع برنامه زنده سینمامعیار رادیوگفتگو بود و حین برنامه رضا اورنگ و حامد مظفری از منتقدان مستقل سینما، آرای خود پیرامون اکران آنلاین را بیان داشتند.

رضا اورنگ منتقد پیشکسوت و سردبیر اسبق بانی‌فیلم با انتقاد از بی‌توجهی به نظرات منتقدان در مباحث مربوط به اکران آنلاین گفت: چرا در بحث اکران آنلاین نظر کارشناسان یا منتقدان مستقل را لحاظ نمی‌کنند؟ هرچه رسانه‌های مستقل، طرح سوال می‌کنند پاسخی نمی‌بینیم. به هر حال رسانه‌ها و منتقدان مستقل به‌دنبال کمک به سینما هستند و برای همین طرح پرسش می‌کنند ولی از آن سو مدیران فرهنگی به‌جای توجه به نقدها، مدام شورا تشکیل می‌دهند.

اورنگ ادامه داد: اکران آنلاین، متخصص خودش را می‌خواهد و به‌خصوص در بحث ارتقای امنیتی پلت‌فرم‌های اکران آنلاین به‌شدت نیاز داریم به جوانان متخصص در حیطه فناوری. نمی‌شود که مدیر سالخورده یک زیرمجموعه منحله ارشاد را بگذاریم بالای سر یک وی.او.دی ثروتمند و بعد انتظار تحول را داشته باشیم.

حامد مظفری روزنامه‌نگار مستقل و مدیرمسئول سینماروزان با اشاره به قاچاق گسترده در فضای مجازی گفت: وقتی فیلمی ساعت ۸شب اکران آنلاین می‌شود و ساعت ۱۰شب شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان بی هر گونه ممانعت به نمایش فیلم می‌پردازند معلوم است که اکران آنلاین به نتیجه نمی‌رسد. وقتی فروش آنلاین سه فیلم روی‌هم کمی بیش از یک میلیارد شده معلوم است که کمیت اکران آنلاین، لنگ است!! وقتی تنها مرجع ارائه آمار فروش اکران آنلاین، وی.او.دی‌هایی هستند که خودشان ذینفع اکران آنلاین‌اند مشخص است که حالا حالاها نمی‌توان امید داشت به سوددهی اکران آنلاین!!

مظفری ادامه داد: به نظر می‌رسد مدیران، قاچاق را به‌طور جدی پیگیری و حل نمی‌کنند چون از قدرتمند شدن بخش خصوصی واهمه دارند؟؟ به هر حال اگر اکران آنلاین به سوددهی برسد بخش خصوصی رشد خواهد کرد و وقتی بخش خصوصی واقعی شکل گیرد، بخش دولتی به محاق خواهد رفت!!

حامد مظفری ادامه داد: اگر بنا به حل مشکلات و حرکت روبه‌جلو بود مدیر یک زیرمجموعه منحله ارشاد نمی‌توانست به‌راحتی مدیریت یک وی.او.دی ثروتمند را برعهده گیرد. جالب است که همین وی.او.دی آمده بود که رقیب یک وی.او.دی قدیمی شود و کلی هم هزینه تبلیغاتی کرد ولی با ورود این مدیر جدید به آن، اساسا همه چیز رنگ باخت.

رضا اورنگ با تاکید بر آن که کپی‌رایت باید دوطرفه باشد اظهار داشت: همان طور که در اینجا فیلمهای خارجی را خیلی راحت کپی و تکثیر می‌کنیم آنها هم در شبکه‌های ماهواره‌ای، فیلمهای ما را پخش می‌کنند و نمی‌توانیم جلویشان بایستیم. ابتدا باید کپی‌رایت را به رسمیت بشناسیم و بعد به سراغ کارشناسانی خبره برای حل مشکل قاچاق آنلاین برویم.

این منتقد ادامه داد: بحث فضای مجازی نیاز به متخصصین به‌روز دارد و با افراد بازنشسته و مدیران پشت‌میزنشین نمی‌توان آن را به سامان رساند. شاید یک متخصص نرم‌افزار ۱۸ساله خیلی خیلی بیشتر از مدیرانی با ۴۰سال سابقه بتواند مشکلات زیرساختی اکران آنلاین را حل کند.

حامد مظفری با تایید حرفهای اورنگ بیان کرد: هر کاری، خبره خودش را می‌خواهد و فضای مجازی هم همین‌طور. اگر بناست مشکل قاچاق فرهنگی را حل کنند باید به سراغ خبرگان این کار بروند. همان طور که پلیس فتا با به‌کارگیری جوانانی مستعد توانست قدرت یابد برای حل مشکل قاچاق مجازی هم باید به سمت استفاده از جوانان بااستعداد و خبره فضای مجازی بروند وگرنه اکران آنلاین هیچ گاه رشد نخواهد کرد.