مظلومیتِ مضاعف!/چرا “بت” در تراکم اکران پاییزی روی پرده رفت؟/چرا تایم فیلم طولانی شد؟⇐اولین حرفهای حمید نعمت‌الله و تدوینگر ش درباره‌ی فیلم “بت”
سینماروزان: فیلم “بت” حمید نعمت الله روی پرده رفته و با واکنش‌های مختلفی روبروست. از جمله پرسش‌های حول فیلم چرایی اکران در تراکم اکران پاییزی است و دیگری چرایی زمان بالای دو ساعته فیلم؟؟ کارگردان و تدوینگر فیلم در نشست سینماسلامت صحبت‌هایی درباره فیلم داشته‌اند.
حمید نعمت‌الله گفت: بعد از توقیف “قاتل و وحشی” کار سخت شد و بیشترین دردسر هم شروع یک کار تازه بود، چون تمایل سرمایه‌گذاران برای مشارکت نیز سخت شده بود.
او درباره نشانه‌ها و ارجاعات فیلم به آثار قدیمی و شناخته‌شده سینمای ایران توضیح داد: دنیای فیلم پر از استعاره است، ولی دوست ندارم با تعریف‌های خودم از استعاره‌های فیلم، استنباط مخاطب را محدود کنم، چون به هر حال در مدار فیلم استنباط‌های درستی از طرف تماشاگر اتفاق می‌افتد.
نعمت‌الله در بیان تجربه همکاری با لیلا حاتمی و اینکه چرا در اغلب فیلم‌هایش با او همکاری داشته است، تأکید کرد: برای کار کردن با لیلا حاتمی دلیل خیلی خاصی لازم نیست. او هنرپیشه ممتازی است، همکار و دوست درجه یکی است و بنابراین بنده علاقه بسیاری به این همکاری دارم.
کارگردان «بُت» درباره انتخاب محمدعلی ملک‌محمدی-بازیگر کم‌شنوای این فیلم- گفت: انتخاب ایشان بیشتر از چیزی از این منظر بود که من دنبال یک نگاه نجیب بودم؛ چیزی که دیگر خیلی کم پیدا می‌شود.
حمید نعمت‌الله با اشاره به انتخاب شخصیت ناشنوا در این اثر و بازنمایی ابعاد گوناگون آن گفت: برای آدم‌های ناشنوا تعبیر «زبان‌بسته» به کار می‌رود که به نظرم مظلومیت مضاعفی را هم برای لیلا حاتمی و هم برای سلحشور قصه یعنی یحیی-معشوقه‌ی لیلا در فیلم- منتقل می‌کند. من فکر کردم این ویژگی آنها را خاص‌تر و احساس‌برانگیزتر می‌کند و در کنار شقاوت پیرامون، کنتراست و تضاد بهتری به اثر می‌دهد.
حمید نعمت‌الله پیرامون ادای دین به تاریخ سینمای ایران و اکران در تراکم پاییزی گفت: ادای دین‌هایی که اشاره شده، درست است. اکران فیلم در این دوران بهتر بود چون ما برای اکران، فیلم می‌سازیم و نمیشود مدام منتظر بود که شرایط بهتر شود.
امیرشیبان خاقانی تدوینگر در چرایی زمان طولانی فیلم گفت: در فیلمنامه، سه عنصر اصلی داشتیم که یکی از آنها خستگی بود. همچنین می‌خواستیم گذشت ۹ روز و افزایش فالوورها را نشان دهیم، یعنی بالا رفتن توجه عمومی. تلاش کردیم تماشاگر هم در طول فیلم تا اندازه‌ای این خستگی را تجربه کند و همراه شخصیت بماند. می‌توانستیم زمان را خیلی کوتاه‌تر کنیم و ریتم را بالا ببریم، اما تصمیم گرفتیم این تجربه را به تماشاگر منتقل کنیم.